O NAS

Witamy na naszej stronie Hodowli psów rasy AKITA AMERYKAŃSKA -  KRÓLEWSKA PRZYSTAŃ . Odkąd pamiętam psy były obecne w każdym momencie naszego życia tak również nasz syn jest wychowany w otoczeniu tych wspaniałych przyjaciół jakimi są dla nas nasze psy. AKITY stały się dla nas pasją mają wspaniały charakter i dostojny wygląd , w 2013 roku zakupiliśmy pierwszą sunię HAVANA i na tym nie zaprzestaliśmy bo rok póżniej powiększyliśmy hodowle o sunie FELICITY LILITH. Priorytetem w naszej hodowli jest zapewnienie by nasze psy i szczenięta były otoczone odpowiednimi warunkami do prawidłowego rozwoju , pielęgnacji  i stałego kontaktu z człowiekiem . Nasze szczenięta opuszczając nasz dom  zostaną zaopatrzone w  CHIP i dokumentację medyczną i kynologiczną.

 

HISTORIA RASY

Podczas poszukiwania informacji na temat rasy, na jednej ze stron www znalazłam interesującą wzmiankę. Dotyczyła ona pochodzenia akit. Określała, iż psy te należą do jednej z najstarszych ras świata. Znaleziono bowiem rysunki wyryte w skałach z ich podobizną wyglądające jak współczesne akity, które pochodziły sprzed 5.000 lat.
Dokładne pochodzenie i rodowód rasy pozostają po dziś dzień nieznane. Jedna z koncepcji głosiła, że rasa powstała w XVII w. Żyjący na wygnaniu, w prowincji Akita, w północnym rejonie wyspy Hoshu, japoński arystokrata, postanowił wyhodować odważnego, silnego psa myśliwskiego. Wyhodowany pies był jednak mniejszy od dzisiejszej akity. Były to psy elitarne. Jedynymi właścicielami i hodowcami akit mogli być tylko japońscy shoguni. Sposób opieki nad psami tj. zarówno pielęgnacja, jak i żywienie, był opisany w ściśle przestrzeganych i chronionych dokumentacjach. Świadczy to o dużym poważaniu, jakim cieszyły się psy tej rasy. Stanowiły wielką wartość, można by rzec, cieszyły się swoistym kultem, jaki nie oddawano żadnemu innemu psu
Pierwszym psem sprowadzonym do Stanów Zjednoczonych był podarowany Pani Hellen Keller w lipcu 1937 r. od Pana Ichiro Ogasawara (późniejszego przewodniczącego Akiho) pies Kamikaze-Go (Pana Takichi Takahashi), który jednak padł wkrótce na nosówkę. W dwa lata później Pan Ogasawara podarował Hellen Keller kolejnego psa Kenzan-Go, starszego brata Kamikaze-Go, urodzonego w domu Pana Eijiro Kanazawa z Odate. Po wojnie wzrosła popularność akit na arenie międzynarodowej. Przyczynili się do tego żołnierze amerykańscy, którzy wracając do kraju przywozili ze sobą te wspaniałe psy.
 
CHARAKTER PSA

W oczach osób, które po raz pierwszy mają do czynienia z tą rasą ich dostojny wygląd oraz charakterystyczna głowa o wyrazie niedźwiedzia  sprawia, że ciężko zapomnieć ,wiele osób zakochuje się.
Jako psy- towarzysze Samurajów i Szogunów, uchodziły za odważne i nieustraszone. Sama ich postawa powodowała, że niejednokrotnie budzi respekt  odstraszały obcych ludzi. Obecnie są doskonałymi psami- towarzyszami, spełniają rolę psa stróżującego, a także psa do zaprzęgu. Do dzisiaj odwaga i wierność są nieodłącznymi elementami ich charakteru.
Akita jest posłusznym, inteligentnym, odważnym i nieustraszonym czworonogiem więc nadają się dla ludzi spokojnych a jednocześnie zdecydowanych  . AKITA jak każdy szpic, to wielki indywidualista. Jest bardzo pewny siebie, bywa uparty i władczy.  Nie można jednak zapominać, że psy wymagają konsekwentnego prowadzenia i dobrego przeszkolenia w okresie szczenięcym. Wówczas dla przewodnika i jego rodziny jest łagodnym, serdecznym i wylewnym przyjacielem.Celem szkolenie tego psa jest osiągnięcie statusu przywódcy stada . Jeśli pies może uwierzyć, że jest liderem w grupie ludzi, stanie się bardzo zaborczy Najwięcej osiągnie się poprzez przyjazne, cierpliwe i konsekwentne wychowanie.
Pomimo tego dziś są bardzo inteligentne, dają się zręcznie wyszkolić . Przy wywieraniu presji stają się uparte, gdyż uległość jest im obca. Tylko uprzejmością i cierpliwością osiągnie się zamierzony cel, jak wszystko zresztą u tej rasy . A szybkość i skuteczność wykonywania komend będzie w dużej mierze zależała od tego jakim szacunkiem darzy nas pies .
Poza tym nigdy nie można być pewnym w 100%, że posłucha, nawet wtedy, gdy pies tej rasy jest dobrze wychowany,  . Należy respektować jego niezależność, a wymagać od niego jedynie wtedy kiedy jest to rzeczywiście uzasadnione .Skoro akita nie jest gotowa poddać się innym psom, z dużymi tak samo jak ona dominującymi psami, może mieć kłopoty. Małe psy będzie natomiast najczęściej ignorować. Pierwotnie, jako psy myśliwskie, istniała jeszcze znacznie silniej rozwinięta w nich skłonność do polowań. Na obszarach leśnych bogatych w zwierzynę lepiej zrobimy trzymając swojego szpica na smyczy.
 Jeśli się z tego zrezygnuje, będzie próbował przejąć przywództwo w swoim stadzie (będzie próbował podporządkować sobie również członków rodziny), ponieważ należy do psów dominujących. Względem obcych pozostaje nieufny, powściągliwy, nieskory do zawierania bliższych znajomości, co powoduje, że idealnie nadaje się na stróża. Nie jest przy tym hałaśliwy. Osoby obce, wpuszczone przez opiekuna, będzie obserwował nie spoufalając się z nimi, gotowy zaatakować w chwili zagrożenia. O ile nie sprowokowany jest zrównoważonym, nie wykazującym zbyt gwałtownych reakcji psem, w walce- zawzięty, bezwzględny i nie do powstrzymania. Uwielbia spędzać czas z rodziną i jest bardzo czuła dla wszystkich jej członków.  Typową cechą rasy jest ogromne przywiązanie psów do właścicieli, czego na co dzień może doświadczyć każdy, kto wybrał sobie psa tej rasy na towarzysza. Akita to symbol psiej wierności-na dobre i złe. Są to psy "zakochane" w swoich właścicielach, wierne im do końca. Przykładem tego może być historia Hachi-Ko, psa dzięki któremu świat dowiedział się, że istnieje stworzenie (niestety nie człowiek, a pies), dla którego pojęcie miłości, oddania i wierności to nie puste słowa, a sens życia.

 

WZORZEC
 

  • Wzorzec FCI nr 344
  • POCHODZENIE: Japonia
  • ROZWÓJ: USA
  • DATA PUBLIKACJI OBOWIĄZUJĄCEGO WZORCA:06.07.2005.
  • UŻYTKOWOŚĆ: Pies do towarzystwa.
  • KLASYFIKACJA F.C.I. Grupa 5 Szpice i psy ras pierwotnych.
  • Sekcja 5 Szpice azjatyckie i rasy pokrewne.
  • Bez prób pracy.

 
WRAŻENIE OGÓLNE : Duży, mocny, harmonijny pies o dużej masie i mocnym kośćcu. Szeroka głowa, tworząca tępo zakończony trójkąt, z głęboką kufą, stosunkowo małymi oczami i stojącymi
uszami, pochylonymi do przodu niemal w jednej linii z tylną krawędzią szyi, jest charakterystyczną cechą rasy.
 
ISTOTNE PROPORCJE:

  • Stosunek wysokości w kłębie do długości tułowia wynosi 9:10 u psów i 9:11 u suk.
  • Głębokość klatki piersiowej stanowi połowę wysokości w kłębie.
  • Stosunek odległości od czubka nosa do stopu do odległości od stopu do potylicy wynosi 2:3 .

 
USPOSOBIENIE/TEMPERAMENT: Przyjacielski, czujny, czuły, dostojny, pojętny i odważny.

GŁOWA: Masywna, ale harmonizująca z tułowiem, pozbawiona zmarszczek, gdy pies jest rozluźniony. Głowa, widziana z góry, tworzy tępo zakończony trójkąt.
 
OKOLICA MÓZGOCZASZKI:
Czaszka: Płaska i szeroka między uszami. Płytka bruzda rozciąga się na czole.
Stop: Wyraźnie zaznaczony, ale niezbyt stromy.
 
OKOLICA TWARZOCZASZKI:
Nos: Szeroki i czarny. Nieznaczny i rozproszony brak pigmentu dopuszczalny wyłącznie u białych psów, ale zawsze preferowany czarny [pigment].
Kufa: Szeroka, głęboka i pełna.
Wargi: Czarne; nie obwisłe. Różowy język.
Szczęka i żuchwa oraz uzębienie: Szczęka i żuchwa nie zaokrąglone, lecz tępego kształtu, mocne i silne. Mocne zęby w regularnym i
pełnym uzębieniu. Preferowany zgryz nożycowy, ale dopuszczalny także cęgowy.
Oczy: Ciemnobrązowe, stosunkowo małe, nie wyłupiaste, niemal trójkątnego kształtu. Obwódki oczu czarne i przylegające.
Uszy: Bardzo proste, małe w stosunku do reszty głowy. Jeśli zegnie się ucho do przodu, by zmierzyć jego długość, koniec dotknie górnej obwódki oka. Uszy trójkątne, nieco zaokrąglone na końcach,  szerokie u nasady, nie osadzone zbyt nisko. Widziane z boku, uszy pochylone są nad oczami do przodu, stanowiąc przedłużenie linii szyi.
 
SZYJA: Gruba i umięśniona, z minimalnym łałokiem, dosyć krótka, rozszerzająca się stopniowo ku łopatkom. Wyraźnie łukowaty kark przechodzi harmonijnie w nasadę czaszki.
 
TUŁÓW: Dłuższy, niż wyższy. Skóra nie przesadnie cienka, ani zbyt napięta czy luźna.
Grzbiet: Poziomy.
Lędźwie: Mocno umięśnione.
Klatka piersiowa: Szeroka i głęboka. Żebra dobrze wysklepione;
dobrze rozwinięty mostek.
Dolna linia i brzuch: Umiarkowanie podciągnięte.
 
OGON: Gruby i dobrze owłosiony, wysoko osadzony, noszony nad grzbietem lub na boku, zwinięty w ¾, w całości lub podwójnie, zawsze opadający na grzbiet lub poniżej jego poziomu. Koniuszek ogona zwiniętego w ¾ opada zdecydowanie na bok. Nasada ogona gruba i mocna. Ostatni kręg ogona sięga stawu skokowego, gdy ogon jest opuszczony lub pociągnięty na dół. Włos gruby, prosty i gęsty, bez śladu pióra.
 
KOŃCZYNY PRZEDNIE: Przednie kończyny o mocnym kośćcu; widziane z przodu – proste.
Łopatki: Mocne i silne, umiarkowanie kątowane.
Śródręcza: Nieco ukośne – tworzą kąt 15° z linią pionową.
 
KOŃCZYNY TYLNE: Mocno umięśnione, szerokie, o kośćcu porównywalnym z kośćcem kończyn przednich. Zwykle usuwa się palce szczątkowe na tylnych kończynach.
Udo: Mocne, dobrze rozwinięte; widziane z tyłu – równoległe.
Kolana: Umiarkowanie kątowane.
Stawy skokowe: Nisko ustawione; ani odstające, ani ustawione podsiebnie.
 
ŁAPY: Proste, kocie łapy, zwartej budowy, z grubymi opuszkami.
 
CHÓD/RUCH: Mocny, okładający teren, z umiarkowanym wykrokiem i akcją kończyn tylnych. Tylne kończyny podążają [w jednej linii] za przednimi. Grzbiet pozostaje mocny, stabilny i poziomy.
 
SZATA:
 
WŁOS: Podwójny włos. Podszycie grube, miękkie, gęste i krótsze, niż włos okrywowy. Włos okrywowy prosty, szorstki/sztywny i nieco odstający od tułowia. Włos na głowie, dolnych partiach kończyn oraz uszach – krótki. Długość włosa na kłębie i zadzie wynosi ok. 5 cm, a więc nieco więcej, niż na reszcie tułowia, z wyjątkiem ogona, gdzie szata jest najdłuższa i najbardziej obfita.
 
MAŚĆ: Każda maść, np. ruda, płowa, biała, etc., lub nawet pinto (łaciata) i pręgowana. Kolory są błyszczące i wyraźne, natomiast znaczenia równomierne, z maską lub strzałką, bądź bez. Białe psy (jednolitej maści) nie mają maski. Pinto (łaciate) na białym tle mają duże, równomiernie rozmieszczone łaty na głowie i więcej, niż 1/3 tułowia. Kolor podszycia może różnić się od koloru włosa okrywowego  

 

WIELKOŚĆ:
 
WYSOKOŚĆ W KŁEMBIE

  • Psy: 66-71 cm (26-28 cali).
  • Suki: 61-66 cm (24-26 cali).


WADY: Wszelkie odstępstwa od wyżej wymienionych cech należy uznać za wady, których ocena powinna być proporcjonalna względem ich stopnia i zasięgu.

  • Sucze psy / samcze suki.
  • Wąska lub spiczasta głowa.
  • Brakujący ząb (z wyjątkiem 2 P1 i/lub M3).
  • Niebieskie lub czarne plamy na języku.
  • Jasne oczy.
  • Krótki ogon.
  • Odstające lub ustawione podsiebnie łokcie.
  • Jakikolwiek ślad kryzy lub pióra.
  • Bojaźliwość lub złośliwość.

 
POWAŻNE WADY:

  • Lekka masa.
  • Lekki kościec.


WADY DYSKWALIFIKUJĄCE:

  • Agresja lub nadmierna bojaźliwość.
  • Całkowity brak pigmentacji nosa. Nos z niepigmentowanymi obszarami (nos motyli).
  • Opuszczone, wiszące lub załamane uszy.
  • Przodozgryz lub tyłozgryz.
  • Sierpowaty lub nie zwinięty ogon.
  • Psy poniżej 63,5 cm (25 cali); suki poniżej 58,5 cm (23 cali).

 
Każdy pies, przejawiający fizyczne lub psychiczne nieprawidłowości, powinien zostać zdyskwalifikowany.
Uwaga: Samce powinny mieć dwa normalnie wykształcone jądra, całkowicie opuszczone do moszny.


 

KONTAKT

NASZ ADRES


Magdalena Szostek
Tarnów
tel.793 693 809

 

e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

ZNAJDŹ NAS

 

Nasz profil facebook